Yani 1500 tane bölüm izledim art arda, fıtık oldum kimse söyleyemedi şu Soner’e Aylin’in hamile olduğunu diye, şimdi elimde bölüm kalmadı, bir sonraki henüz inmedi, son bölümüm de Soner’in öğrenmesiyle bitti. YAPILIR MI LAN BU BANA?!

Ayrıca Ali’ye kıyamam, gerizekalı.

Ayrıca Kenan ölsün artık.

Ayrıca Nihal scar face olsa da komaz Mete’ye, biz biliriz.

Ayrıca Hasefe’yi öpesim var.

Ayrıca Süleyman’ı tam öpesim var, ağzına burnuna vurasım var sevgiden.

Ayrıca Neriman’a alaam nassıl gülüyorum anlatamam, aptik.

Ayrıca Tarık da çok şeker kıyamam ama üzgünüz, that girl is taken.

Ayrıca Gülay malı sonunda baklayı çıkarıp bir işe yaradı.

Haaa ayrıca Zehra’yı babasının kaçırttığını öğrenince Hakan’ın nassıl göt olacağını çok merak ediyorum.

Ayrıca Hakan mal, kadının sırf kızı için eve döndüğünü, hala Ahmet’e aşık olduğunu bilmiyormuş gibi sevişmeye kalkmıştı bir de, allaaan salağı.

Ayrıca Ayten’e kılım. “Sen temelli gideceksen biz de Ahmet’le aramızda seviş yapalım bari, naapalım, boşa gitmeyelim.” ne demek ya, mal karı.

Hay allaam.

A şey, son bir ayrıca; Cemile’ye tapasım var.

”..Bu mektubu senin bütün hallerine yazdım. Onu senin hiçbir haline yollamıyorum. Salıveriyorum. Salıverdiğim sensin. Sensizliğin huzurunu soluyorum. Seni bıraktığım noktadan gönlümün meçhul eşine doğru yola koyuluyorum usul usul. Bilmecelerde sorulur ya hani, sevdanın tam ortasına, ‘ev’e varacağım, biliyorum.”

“Sevdanın tam ortasına, ‘ev’e varmak..” Ama nasıl sevilmez bu kadın? İçinde böyle cümleler barındıran, böyle duygularla yaşayan insanlar nasıl sevilmez? Sarılasım var yemin ediyorum, böyle içime içime sokasım var.

..and I’m here watching House like “NOOOOOOOO!!”. Nothing new.

But seriously, I CAN’T BELIEVE IT’S ACTUALLY GOING TO END. And like this. Unless something changes in the series finale. And as we all know; something might change, this is House we’re talking about. But, of course, we shouldn’t get our hopes up because it is House we’re talking about. Fuck.

Death is the biggest spoiler of our lives..

Futbolla coşan bir ülkede, futbolla ilgilenmeyen biri olmak böyle bir şey işte. İnsanlar çıldırır sokaklarda, onların gürültüsünden kurtulabilmek için kulaklarını tıkar, dersini yapmaya çalışırsın sen. Götoşlar, çok afedersiniz. Sanki ülkeyi futbol kurtaracak. Oturun iki bir şey öğrenin de belki bir faydanız dokunur. Bu, bu Atatürkçülerin AKP’ye falan kıl olması ama içlerindeki potansiyelin yalnızca lafta kalması gibi bir şey. Ulan hayvan, adam çalışmış gelmiş buraya, mal mı mal, evet ama bir uğraşmış yani, sen de oku iki, adam ol da güçlen azıcık. Faydalı insansın madem aklınca, faydanı biraz aksiyona dök. Ne bileyim bir yerde bir şekilde var ol yani bu aklınla, sağlam bir şekilde dur geri kafalıların karşısında. “Aay çok moderniiz, akepe’ye inat içiceeeez!” diye 7/24 alkollü kafayla sebze gibi embesil embesil dolaşmakla olmuyor bu işler. Sen şuurunu kaybetmiş eğlenirken alttan alttan s*kiyorlar seni çok afedersin. Uyuz oluyorum he, valla. Allaam. Ziyan çok bizim memlekette, çok.

Everytime an episode of Glee ends, I turn into this goofy superstar, dancing around, making all those awful moves without even caring how stupid I look, moving my mouth as I sing along in silence, fearing of awaking neighbours and as I do those things, I wish I would be in the music department or whatever it’s called instead of translation and interpreting. And few minutes later, I get all tired of constant moving but because I’m so full of energy, I get all superman, make myself some coffee, sit and do my homework I’ve been delaying for days as I continue to sing and move my body pointlessly. My point is; Glee helps me increase my grades. Yeah it does. And I love it.

I’ve got only one word to say about the final episode: FINALLY.

İçinde bir gıdım insanlık olmayanların ağzına sıçayım. Tarihe sıçayım. Bloody Sunday’e sıçayım. Ağlamaktan başım çatladı resmen, başıma da sıçayım.

Ay kıyamam ya! Kapı çaldı, “Kim o?” dedim, birkaç saniyelik bir sessizlikten sonra “Merdiven sileeen!” diye bir cevap geldi. Kadıncağız ne diyeceğini bilemeyip en açıklayıcı ismi koydu kendine ama, ne bileyim, kıyamadım bir an be, üzüldüm adeta, boynuna falan sarılasım geldi parasını verirken, “Al, bu da benden.” diye sevecen bir şekilde cebine bir 50’lik sıkıştırasım falan geldi hatta da fakir olduğum için yapamadım öyle bir şey tabii. Olsun ama, çok sevgi dolu verdim parasını, gülümsedim ağzım kulaklarımda falan, o da bir şeydir. Kıyamam ‘merdivenleri silen’ ablama ben, her ne kadar şu an cebinde benim, ablamın ve annemin ceplerimizde olan toplam paradan daha çok parası da olsa…. Evet şu an karar verdim; okulu bırakıyorum.

İnsanlar, okulumun 19 gün sonra bitecek olmasını güzel bir şey gibi karşılayıp “Oh, ne harika!” derken, ben, o 19 gün içinde 6 final sınavına girecek, 1 münazaraya katılacak ve 1 proje teslim edecek oluşumun bilinciyle içten içe ölüyorum.